Marius Bakx - Roparun 2026
Mijn deelname aan de Roparun 2026
Wie ben ik
Ik ben Marius en ik ben tijdens de Roparun 2026 42 jaar oud. Ik woon samen met mijn vrouw en kinderen.
Mijn deelnames aan de Roparun
Bij de editie van 2026 ga ik voor de achtste maal mee met team 101. In de zeven voorgaande edities heb ik verschillende rollen gehad in het team waarbij ik, noodgedwongen, niet altijd de rol afmaakte waar ik aan begonnen was.
Ik ben in 2017 (vanuit Hamburg) begonnen als chauffeur op het parcours busje maar eindigde die editie als fietser.
In 2018 (vanuit Frankrijk) ging ik weer mee als chauffeur maar eindigde die editie als loper.
In 2019 (vanuit Frankrijk) ben ik als loper meegegaan.
In de jaren van de Corona pandemie 2020 (volledig afgelast) en 2021 (halve Roparun) heeft het team niet meegedaan.
In 2022 en 2023 vond de Roparun alleen plaats binnen Nederland, deze edities ben ik mee gegaan als fietser.
In 2024 en 2025 is het team weer vanuit Frankrijk vertrokken en ook deze edities ben ik als fietser meegegaan.
Alle rollen binnen het team zijn belangrijk, want zonder elkaar is het niet mogelijk om de Roparun te voltooien. In de zeven edities dat ik heb meegedaan heeft er altijd wel een verandering in de samenstelling plaats gevonden, maar altijd werd het een team wat voor elkaar streed.
Waar doen we het voor?
Om precies te zijn: voor mensen met kanker, zodat hun leven – voor zover mogelijk – draaglijker kan worden gemaakt. Helaas wordt namelijk niet iedereen beter wanneer ze kanker hebben. Het geld wat wij ophalen door onze acties, wordt door de Roparun gebruikt voor palliatieve zorg. Deze zorg biedt zieke mensen ondersteuning in hun laatste fase van het leven. Denk bijvoorbeeld aan de inrichting van hospices, workshops uiterlijke verzorging, vakantieweken voor patiënten en hun naasten, financiële ondersteuning voor wens organisaties zoals de stichting Ambulancewens en Vaarwens of voor koppelbedden voor de laatste momenten samen.
Mijn motivatie
De editie van 2025 was voor mij persoonlijk loodzwaar. Vijf dagen voordat de Roparun begon was de uitvaart van mijn vader die helaas aan de gevolgen van kanker overleden was. Van dichtbij hebben wij als gezin meegemaakt wat deze ziekte met je doet.
Helaas was het ons niet meer mogelijk om zijn laatste wens, nog een keer varen met de stichting Vaarwens, te volbrengen omdat zijn gezondheid dat niet meer toe liet. Het liet mij letterlijk zien waarvoor ik nu voor de achtste keer mee doe met de Roparun. Want ondanks dat het ons niet meer gegund was, gun ik het alle andere mensen wel die hier mee geconfronteerd worden.
Ik heb tijdens deze editie een eerbetoonaan mijn vader kunnen brengen door het stuk langs zijn woning als loper te volbrengen. Het team gaf mij deze kans en beleefde dit intense moment met mij mee. Een moment waar ik ze dankbaar voor ben en wat voor altijd in mijn hart gesloten is.
Samen met Roparun team 101 probeer ik dus weer zoveel mogelijk geld op te halen. Al is de donatie klein, vele druppels kunnen een emmer met water vullen. Met al deze donaties kan de Roparun leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer aan het leven toegevoegd kunnen worden.
